وقتی فقط یه کمی به خودمون و به فاصله یا بهتر فاصله ها
فکر میکنم میتونم واقعا تصور کنم که فاصله نمیتونه فقط یک
راه باشه یا یک مسافت، البته اونم هست " ولی یه کم دیگه
که بیشتر تو این سیاهی خیره و خیره تر میشم به خوبی
می تونم حس کنم که این کمیت نیست که حکم میکنه ،
کیفیت که داره حرفشو به صراحت میگه فقط گوش شنوا از
جنس خودش می خاد که بشنوه.
آره:
مسیر یا همون مسافته بین ما انسانها، نیست که ما رو از هم
دور میکنه" یا حداقل این جوری نشون میده.این نگاه ها و دلامونه
که تا این حد بی رحم سنگ دلند.شاید ممکنه این مسافت فقط
یک خیابون باشه، بعضی وقتا میشه یه کوچه، گاهی یه سقف و
یا یک شهر ویا یک زمان"آره زمان هم هست ، بعضی وقتا این زمانه
که بین مون دوری میندازه "
زمان فکر کردن یا فکر زمان، یا شایدم فکر به خود زمان ، (همون وقت)
 براستی کدومش؟
ولی هر چی که هست اسمش فاصلست و وجود داره. حالا گذشته از 
اینا  به قول خودمون نه فاصله ی زمانی داشته باشیم و نه مکانی،
اصلا فکر کنیم که تو یه جا ایستادیم :اصلا زیره یه سقف واحد
آیا بازم میتونیم بگیم که ما باهمیم؟   آره ؟
اینجاش دیگه فقط کاره دله اینجا دلامونه که باید بگن آره یا نه
چرا؟
باهم بودن و در کنار هم بودن، حالا با همه ی خوبی نا خوشی هاش
نیازمند وجود یا پیکر بنام من یا تو نیست!!!!
الان ایستادیم "درست مقابل هم چشم در چشم رو در رو ، نفس به نفس
و دست تو دست همدیگه"
آیا میشه گفت باهمیم؟   آره؟
به نظر من که نه اصلا، بهیچ وجه.دل باید با تو باشه درکت کنه تورو بفهمه
حست کنه و مطمئن باشه که باهاشی و برای اون نفس میکشی و تمام
اون چیزی که داری (معنوی) برای اونه و بر عکس.
حالا با درک همه ی  این گفته ها دیگه فکر نمی کنم فاصله برام معنایی
داشته باشه یا حداقل رنج آور نیست و تحملش کمی راحتر میشه
چون هر اون چیزی که دارم برای توست . چون دلم از برای توست و برای تو
نفس میکشم به شوق دیدنت حتی سخت تریت کارها که جز تحمل فاصله ها
 چیزی نیست تحمل میکنم، چون میدونم که دلامون باهمه، پس ما هم باهمیم
اگه کنار هم باشیم  هم دیگرو نفهمیم چه فایده؟
اگه چشم تو چشم باشه نفس تو نفس
اگه دست تو دست باشه بدون هیچ فاصله
ولی تو اون لحظه دل تو دل نباشه چه فایده؟
فاصله وقتی برام مفهومی نداره که، دست تو دست و چشم تو چشم و دل تو دل
باشه، یعنی خود من باشی انگار جلو یه آینه واستادیم و خودمونو نگا میکنیم
و این زیباست که ۱ باشیم تو همه چیز، دل و جون و دست و نفس و نگاه
من این باهم بودنو میخام و دوسش دارم چون تو میخای و دوسش داری .
چون عشق یعنی همه چیز.